How does the contemporary Dutch media’s representation of gabber mediate its subcultural identity and how does it reanimate or reframe its stereotypes for mainstream appeal? To answer this research question, the primary corpus consists of four audiovisual media objects recently produced in the Netherlands. Along with “Europapa”, the film Hardcore Never Dies (2023) is being analyzed as well as two recent documentaries: Een Gabber Gaat Naar Huis (2023) and De Nieuwe Gabbers (2022).

Het proefschrift onderzoekt in de vorm van een aantal casestudies de bijdragen van het architectenbureau Van Gendt aan de cityvorming van de Amsterdamse binnenstad tussen 1870 en 1930. Cityvorming betreft de transformatie van een woon- en werkgebied naar een zakencentrum, wat gepaard gaat met schaalvergroting van de bebouwing en verbetering van de verkeersafwikkeling. Dolf van Gendt (1835-1901) richtte het bureau in 1872 op. Mede door zijn achtergrond als spoorwegingenieur kreeg hij opdracht voor de aanleg van de eerste tramlijnen in de stad. Hij pleitte voor betere verkeerswegen tussen het nieuwe Centraal Station en de rest van de stad, zonder al te rigoureuze interventies. Het bureau introduceerde innovatieve plattegronden en paste de modernste bouwmaterialen toe. Met de prijsvraaginzending voor de verbetering van de verkeersafwikkeling rond en de bebouwing van het oostelijke deel van de Dam behaalde het de tweede prijs. Stilistisch voerde het bureau een liberale koers, met oog voor representativiteit en inpassing in de omgeving.

The politics of memory has been playing a vital role in the construction of the illiberal political and ideological system in Hungary. This dissertation investigates the transformation of museums, memorials and public commemorations between 2010-2025 to reveal how the Orbán regime strategically reshapes historical narratives to promote a Christian conservative national identity, an anti-immigration agenda and an anti-LGBTIQ+ discourse. Through the manipulation of historical narratives and their representations, Hungary’s illiberal state reshapes public consciousness, polarizes political discourse and lays the groundwork for a long-term cultural hegemony. Combining narratives of the country’s victim position with the enhancement of national pride, illiberalism promotes the “great again” paradigm characteristic of right-wing populist regimes. The dissertation situates Hungarian illiberalism within global developments, particularly its resonance with right-wing populist movements in Europe and the United States, including ideological parallels with Donald Trump. Alongside such processes, the research explores how memory activism and artistic interventions function as counternarratives challenging state-sponsored memory regimes. While such activist practices highlight the dynamic tension between hegemonic narratives and grassroots contestation, increasing state control over cultural institutions limits their effectiveness. The case of Hungary thus offers critical insights into how regimes can instrumentalize the past to secure ideological dominance in contemporary Europe and the extent to which these narratives and infrastructures can be challenged.